To jeden z naszych cyklicznych wpisów poświęconych kształtom czajników Yixing. Jeśli chcesz przeczytać więcej na ten temat, zapraszamy do zapoznania się z tym wpisem, w którym znajdziesz więcej informacji na temat Kształty czajników z Yixing.
Czajniczek Shui Ping – 水平, znany również jako “czajniczek poziomy”, ma ciekawą historię ściśle związaną z kulturą parzenia herbaty Gongfu w południowych Chinach. Podczas parzenia herbaty Gongfu mały czajniczek napełnia się obfitą ilością liści herbaty i gorącej wody. Ze względu na ograniczoną objętość wody i dużą ilość liści herbaty wydobycie pełnego smaku herbaty może stanowić wyzwanie.
Pomysłowi miłośnicy herbaty z regionów Fujian i Guangdong opracowali metodę przyspieszającą proces parzenia. Umieszczali czajniczek w misce do herbaty, a następnie wielokrotnie polewali jego powierzchnię gorącą wodą. Technika ta, znana jako “płukanie gorącą wodą”, pomagała ogrzać czajniczek i przyspieszyć wydobywanie aromatów z liści herbaty. Co ciekawe, podczas tego procesu zauważyli, że niektóre czajniczki unosiły się w gorącej wodzie z gracją i stabilnie, nie przechylając się ani nie przewracając, sprawiając wrażenie idealnie wypoziomowanych, niczym płaska powierzchnia.
Ta obserwacja doprowadziła do powstania nazwy “Shui Ping”, co oznacza “poziomy czajniczek”, ponieważ czajniki te charakteryzowały się wyjątkową stabilnością i równowagą. Z biegiem czasu termin “Shui Ping” stał się synonimem tego konkretnego kształtu czajnika. Czajnik Shui Ping uosabia pomysłowość koneserów herbaty w zakresie maksymalizacji smaków herbaty i stanowi wyjątkowy oraz poszukiwany styl w świecie czajników z Yixing.
Historia czajnika Shui Ping sięga czasów dynastii Ming i Qing. Jednak w tamtych czasach rzemieślnicy wytwarzali go jedynie sporadycznie, a jego style i wzory były stosunkowo ograniczone. Wśród nich reprezentatywnymi dziełami były czajniki “Zhuni Xiaopin” stworzone przez Huimengchena, mistrza garncarstwa z okresu późnej dynastii Ming i wczesnej dynastii Qing. Czajniki te charakteryzowały się prostym i dyskretnym wzornictwem, znakomitym kunsztem wykonania, skrupulatną dbałością o szczegóły oraz starannie dobraną gliną, jednak ich ogólny kształt pozostawał stosunkowo niezmieniony.
Huimengchen słynął z rustykalnych, dużych czajników oraz wykwintnych, małych czajniczków. W południowej części prowincji Fujian, gdzie przybory do parzenia herbaty cieszyły się dużym uznaniem. Krążyło tam powiedzenie: “Jeśli chodzi o czajniki, wybierz Mengchena, a jeśli o filiżanki, wybierz Ruoshena”. W rezultacie czajnik Shui Ping nazywano również czajnikiem Mengchena.
W okresie Republiki istniał mistrz garncarski specjalizujący się w czajniczkach typu Shui Ping, imieniem Wang Yinchun. Urodzony w ubogiej rodzinie w Zhenjiang, Wang Yinchun w wieku 13 lat został uczniem Jin A’shou. Po zakończeniu nauki pracował jako pomocnik w warsztacie garncarskim Zhao Songtinga. Później, gdy właściciele pieców zaczęli składać zamówienia na czajniki typu Shui Ping, Wang Yinchun poświęcił się doskonaleniu swoich umiejętności w zakresie ich wytwarzania. Jego wytrwałość opłaciła się, ponieważ nie tylko szybko i zręcznie opanował sztukę tworzenia czajników, ale także opracował unikalną technikę polegającą na wkładaniu małego palca do czajnika w celu wypolerowania jego wnętrza.
Zachwycony oddaniem i ciężką pracą Wanga Yinchuna, Zhao Songting hojnie przekazał mu tajniki rzemiosła produkcji czajników. Wang Yinchun spełnił oczekiwania swojego mistrza, tworząc czajniki o smukłych korpusach, wykonane z czystej gliny i charakteryzujące się płynnym nalewaniem, co przyniosło mu wiele zamówień na indywidualne projekty oraz sławę zarówno w kraju, jak i za granicą.
Czajnik Shui Ping charakteryzuje się okrągłą podstawą, owalnym korpusem, uchwytem w kształcie pętli, prostym dziobkiem oraz kulistym pokrętłem. Pokrywka posiada linię łączenia, przy czym jej górna część jest grubsza, a dolna cieńsza, co zapewnia ścisłe przyleganie po zamknięciu.
Cechą charakterystyczną czajnika Shui Ping jest jego konstrukcja: dziobek czajnika jest skierowany do góry, a płaszczyzna dziobka, otwór wylewowy czajnika oraz górna krawędź uchwytu leżą na tej samej linii poziomej. Dzięki temu woda znajdująca się na zewnątrz czajnika nie wpływa z powrotem do środka, a gdy czajnik jest zanurzony w tacy do herbaty lub misce, pozostaje w pozycji pionowej i stabilnej, nie przechylając się ani nie przewracając.
